stilvallen

Pleidooi voor stilvallen en reflectie

 

Stilvallen

 

Het eerste pleidooi is om stil te vallen en om te reflecteren. Stilvallen en reflecteren zijn de basisvoorwaarden om de andere sporen te kunnen bewandelen. Stilvallen is voor ons het ’langs de kant van de weg gaan zitten, afstand nemen van het dagelijkse hollen’. Het is ’de fond’ waaruit de andere pleidooien vertrekken.

Onder stress vernauwt onze blik en focussen we nog enkel om alle draaiende bordjes in de lucht te houden.

 

Net zoals elke auto na een aantal kilometers binnen moet voor onderhoud, kan ook jij tijd nemen om te verstillen, te verlangzamen en tot stilstand te komen. Je gaat letterlijk en figuurlijk langs de kant zitten en stilvallen. Dit kan door bewust tijd te maken om te reflecteren, door een stilte plek te zoeken, een meditatieoefening te doen, een andere locatie dan de normale werkplek op te zoeken, door te overleggen met iemand, door zaken op te schrijven die door je hoofd gaan en je hart beroeren.

Zo word je je bewust van je ‘automatische piloot’.

 

 

Zelfreflectie

 

Reflecteren is voor ons het ’openstaan voor wat er in je binnenkant leeft, de bereidheid om vragen te stellen zoals: waarom doe ik wat ik doe?, wat wil ik verder met mijn leven?, hoe tevreden ben ik met mijn huidige keuzes?’.

 

Om te kunnen reflecteren moet je bewust tijd maken om stil te vallen, om na te gaan hoe het met je gaat, je keuzes in vraag te stellen en op afstand te kijken naar hoe de dingen lopen. Je stapt in de modus van ’zelfonderzoek’ waarbij jezelf de belangrijkste focus is. Dit vraagt een volle aandacht voor jezelf, in het hier en nu.

 

Investeren in stilvallen en reflectie is op lange termijn efficiënt. Het leidt tot betere keuzes in je werkorganisatie, een grotere voldoening en welzijn, een betere balans tussen verschillende rollen in je werk en tot meer tevreden hulpverleners die met meer energie en grotere creativiteit met de dagelijkse uitdagingen omgaan.

 

 

TEAM

 

Ook als team is het belangrijk om af en toe stil te vallen en aan de kant te gaan zitten, om even afstand te nemen van het dagelijkse werk. De tijd nemen om ‘trage vragen’ te stellen zoals: waarvoor doe ik de job?, wat doet mij hierin deugd en wat geeft mij stress? Je neemt de tijd om als team te reflecteren over keuzes, over de eigen werking of over de gekozen koers.

 

Als individuele hulpverlener toets je bij jezelf af of de keuzes van het team nog voldoende overeenstemmen met wat je zelf wil. Dit betekent een bewuste keuze om tijd in te plannen om te reflecteren. Dit kan door een keer op een andere locatie te vergaderen, een keer niet te vergaderen over wat morgen moet gebeuren, een vergadering te plannen met reflectievragen, met het volledige team een dag stil te vallen en te reflecteren over de eigen werking …

 

Je kan als team ook medewerkers helpen om rustmomenten in te bouwen door :

stiltebureau-babbelbureau creëren, een stilte uur inlassen (vb. tussen 9 en 10u geen telefoons), een vergadering starten met stilte, een vergadering al rechtstaand doen, gsm of tablets in een bakje leggen of met het volledige team een streep trekken door je agenda.